Met ‘de Pen’ schrijft een alumnus of alumna van NWSV Helix over zijn of haar carrière na de opleiding aan de hand van een vraag. Vervolgens wordt ‘de Pen’ doorgegeven aan de volgende alumnus of alumna door middel van het stellen van een nieuwe vraag.
Hieronder vindt u een overzicht van alle voorgaande edities van ‘de Pen’. Meer informatie en een mogelijkheid tot aanmelden voor de Nieuwsbrief vindt u hier.
De Pen – mei 2025
Ik ben Sander en werk inmiddels anderhalf jaar bij Berenschot als adviseur duurzame mobiliteit. Van Woutertje kreeg ik de vraag hoe ik werk aan een mooier Nederland. Daar neem ik jullie graag in mee!
Het transitiedenken is mij bij Helix met de paplepel ingegoten. Als ik zeg: “optimalisatie, afbouw, chaos, experimenten, emergentie en institutionalisering” – dan antwoorden jullie: Loorbach’s X-curve. Het ‘verboden’ raamwerk, als je Hekkert mag geloven, maar juist zulke (eenvoudige) modellen helpen mensen transities te begrijpen. Ze laten zien dat het niet alleen gaat om experimenteren met deelauto’s, maar óók om het actief afbouwen van wat we níét meer willen. Die raamwerken gebruik ik nog steeds in mijn werk.
In de Randstad zien we beweging: er wordt gewerkt aan schonere vervoersmiddelen, andere manieren van reizen en slimme combinaties van modaliteiten. Maar buiten de grote steden, in de landelijke regio’s, schuurt de realiteit. Daar zijn de afstanden groter, de voorzieningen schaarser en de autoafhankelijkheid groeit.
Toch is ook daar een mobiliteitstransitie nodig. Want transities gaan niet alleen over duurzaamheid. Ze gaan over het veranderen van een systeem dat niet langer werkt. Over het creëren van een samenleving die ook voor mensen zonder auto bereikbaar blijft. Over het tegengaan van verschraling. En over een rechtvaardige verdeling van kansen.
Buslijnen verdwijnen. Kleine dorpen verliezen hun aansluiting op de regio. Ouderen, jongeren en mensen met een kleine portemonnee worden minder mobiel en zien hun wereld kleiner worden.
Bij Berenschot werk ik aan dit soort transitie-uitdagingen. Samen met overheden kijk ik hoe we een nieuw, houdbaar mobiliteitssysteem kunnen vormgeven – en wat dat vraagt op het gebied van samenwerking. Een systeem dat betaalbaar, bereikbaar en rechtvaardig is.
Publiek vervoer – collectieve vervoersdiensten die toegankelijk zijn voor iedereen, van de buurtbus tot deelauto en trein – kan daarin een belangrijke rol spelen. Het inrichten van publiek vervoer kijkt namelijk naar het anders inrichten van ons vervoersysteem: collectief, toegankelijk en afgestemd op wat mensen lokaal nodig hebben. Zo dragen we bij aan een mobiliteitssysteem dat niet alleen werkt voor de grote massa, maar ook voor de kleine kernen.
Dat was mijn verhaal tot zo ver. Ik ben benieuwd hoe Britt ten Bergen werkt aan duurzaamheidsuitdagingen binnen steden!
Sander van de Wijngaert
Startjaar 2016